Како аманет

oboena soba_majkatiitatkoti

Те сонував сношти
со мноштво бои околу
како на платно разлеани
со шаренило кое ме умори
во кое тешко те распознавав
натопени воздишки во врева
небаре сите звуци на светов
во сонот ги собрав
те сонував сношти
насмеан и весел
со чаша вино
бело вино на усните
и црн сјај во очите
небаре зениците ти се разлеале
та во нив се огледував
себе и мојот копнеж по тебе
те сонував сношти
како нозете ми ги топлиш
дур во рацеве сета зима ми се собрала
па на прозорецот со мраз ти цртав
и се смеевме
како деца се кикотевме
дур стихови замрзнати ти редев
од прстиве кои уште не можам да ги згреам
те сонував сношти
телата во вода ни беа
нозете мои околу твојата половина
ти во мене
а јас навалена дур косата ми лебдеше
на површината од водата
и со секое твое продирање
водата црвена стануваше
те сонував сношти
иако со денови не спијам
здивот на вратот
допирот на градиве
стисокот твој на образите
забите на стомакот
тежината од телото твое
врз душава ми дишеше
те сонував сношти
како ми шепотиш
за љубовта како ми раскажуваш
како семе во мене оставаш
и од семето плод ми се разгранува
како стогодишно дрво
како спомен
како аманет
за покрај тебе и јас да заспијам

Посетено 939 пати