ПРИКАСКИ ЗА МАЛИ ДЕЦА

СКОПЈЕ МОЕ – ЛЕПШЕ ОД ПАРИЗА

Вака значи: дали, сте приметиле што се случува во секое можно претпријатие, јавна институција, државна, градска, нема везе? Се случуваат гадости, кои редовно ги прават ситните душички, кои, ете, ќе ги жалиме што не завршиле школо, па со ССС или ниже, работат она што го работа...

Зошто Времето Е Пари?

На времето бавчата “Македонија”, карши “Кооператива”, беше местото на кое можевме да испиеме едно до две пивца по завршуењето на корзото. Доволно за да фатиш фајронт. Многу често не служеше Панче конобарот кој шо,  јавна тајна беше,   у сметката , при собирањето, го додаваш...

Мики извини нешто да те прашам?

Се враќам од ништо-не-праење и пред да влезам во зграда ме запираат комшиите „почекај малку да не настрадаш“ „зошто би настрадал?“ Во тој момент покрај мене пролетува тело и силно треска на бетон Од прашината се издига оној Мики од I-ви кат „у пичку матер, пак ништо“-разочара...

Жената совозач

Жената совозач располага со половина од шофершајбната и со огледалцето во спуштениот сонцобран. Жената совозач не престанува да зборува – но истото го прави и дома – во улога на животен сопатник Жената совозач најчесто нема ни возачка дозвола – но тоа не ù го ускратува правото да...

САКАЊЕ

Те украдов од сонот, за да ти покажам колку те сакам. Беше топла и мека како среќен облак, беше сочна и мирисна како зрела мандарина. Сите мириси, сите сокови ти ги испив. За да нема горчина во душата твоја. За да нема дождој во очите ти. За да ти покажам кол...

Какви Ќенефи – Такви Газди

Да им стегнеме еден бојкот на газдите-клозетари Нашево Скопјенце, отсекогаш важело за град со голема кафанска и боемска традиција, а нашиов народ како голем мераклија за добра пијачка и лапачка. Дефинитивно, институцијата кафана е мошне важен сегмент од нашето секојдневие. ...

Само на пцовки и лепење плакати мислам

Прошлиот вторник мозокот ми работеше 300 на саат, ќе пукнев па отидов кај првиот психијатар, некој Фројдист Му го кажав проблемот „Види овака Зоране , проблемот е што си многу интимен со мајка ти“ „Не докторе , нема шанси“ „еј нема?.. ај сети се“ „Па добро, понекогаш ја силув...

Сакав…

Сакав вечерва да ти ја напишам Најубавата песна Што ја умеам. Не ми оди. Ми фалат зборови, се изгубија по патот на твојата љубов. Некои се изгубија на усните. Некои на вратот, на градите останаа некои, на стомакот, на нозете. Па си велам, ако не ми оди со пишувањето, ми оди...

Нокте на малиот прс?

Права лепота Кога бевме мали, во близина на последна дваесчетворка во Тафталиџе 2, имаше една трафика со таков лимен покрив, што кога со компир ќе замававме од зградите, унутра стануваше општа узбуна, СВОЗ и слиучни емотивни ломови на вработените – дотичниот В...