Јовица Ивановски

Денови-заби

Годината има 365 заби и само уште неколку ù останаа. Следната недела, новата година ќе се смее со нови заби, наредени како бисери од гердани над гради. Или како заби на ајкула, наредени во три до пет реда – остри и убиствени. Знаете ли дека во текот на својот живот ајкулата мож...

ДА ПИШУВАШ ПОЕЗИЈА

Да пишуваш поезија на крајот на овој век е како да имаш отворено казанџиски дуќан во Ристиќева или пак како да продаваш резервни делови од Аполо ракети во некое село во тетовско. Да пишуваш поезија во ова жестоко време е како да бараш потонато благо од некоја средно...

Ако има господ!

Сакам во Куба, сега. Не откако ќе скине Кастро и Америте ќе им ја кастрираат суштината. Не би се вратил во Германија во 37-ма (тоа го живеам сега). Всушност, не би се вратил во ниту едно време, зашто на таквите како мене ретко кога им било арно. Сега и (не мора ба...

Во првата секунда од Новата Година

Уште не е зима а времето сепак не ни штима. Сакате да одиме во лов на пеперуги и на ретки пролетни цутови? Не, заборави, тука е што е. Ќе ја тресеме есента од костените, студот од коските. На маглата ќе ù ги врземе очите, ветерот ќе го обесиме на дабот. На снегот ќе му посака...

Утрешнината е за утре

Овој ден, овој час, дури и оваа секунда што ти се протна меѓу два збора. Важно е секое отчукување на срцето, ударот на времето, мигот во кој тапанарот преку палката е споен со барабанчето. Секој потег, замав со главата, трепет на трепките кои трепкаат дваесет и пет п...

Никогаш на ниту еден партиски митинг

Фото: Република На 14.06.2013. за првпат во животов мој бев дел од група убави, градски луѓе, кои од естетски побуди, споени во жив синџир (статично оро) симбилично го гушкаа ГТЦ. Се почувствував горд, викав и скандирав, ме понесе искреноста, добрите вибрации на раз...

Оправдано безгласен

Сè помалку имејлови и скапани тел. разговори. Сè помалку средби и преговори. Во кафеана не пијам кафе. Во кафуле се плашам од првиот јегер и од последната Б52-ка. Не одам на слави, коктели, приеми. Знам каде ми е местото дури и кога ми е убаво дома. Не повлечен во се...

Една прикладна, сончева и сплитска.

Ма, безобразни Гради, газови… Шетаат со сите тристасончеви денови во годината. Мазни кожи, маслинки на кои треба да им се извади маста. Фустанот е излог на телото. Од доланата облека нема подолна, а од она под неа нема ништо послатко. Сексот, овде, е само привид при дркање....

Ѓубрето што го носам цел живот

Не ставам тетоважи, ги имам од моите претци, втиснати ми се до кај што игла не стига. И еден куп карактеристики што не би сакал да ми ги поменат ни на помен. Обележан сум од раѓање а таков и ќе заминам. Треба да си купам гробно место над некое езеро. Или, пак, можеби дотогаш ...

Скопје

Скопје, внимавај кога правиш шпага над реката Вардар да не си ги скршиш мадињата од камениот мост! Твоите улици се полни со просјаци и простаци, во твојата зоолошка животните штрајкуваат со глад (што не мора да значи дека имаат политички амбиции). Скопје, твојот градски пар...