Манифест на неколку дена пред Неферендумот – Љубомир Чојлиски

Once in a lifetime opportunity

Нема да зборувам со факти, бројки и имиња – доволно е кажано, постирано, коментирано, исмеано и оплакано на широкото поле интернетско. Наближува моментот кога секој ќе мора да се соочи со самиот себе па ќе почнам со едно реторичко прашање:

Колку пати во животот ќе бидеш во ситуација барем малку да попречиш на најголемата воена машинерија на планетава а притоа да не се доведеш во никаква опасност?
Изборот не може да биде полесен – соочен си со белосветски масовни убијци, изнудувачи и уценувачи, империјалистичка армада заштитник на банките и крупниот капитал, уништувачи на цели земји кои зад себе оставаат траги од крв, солзи и загадување, главосеци и трговци со човечки органи, разни измамници, локални бизнисмени и нивните пропагаторски слуги кои со децении те експлоатираат, во твое име одлучуваат, медиумски сеат ветер и магла наметнувајќи ти избори што одговараат на нивните интереси. Потпалуваа национализам на сите страни додека не ја раскостија заедничката татковина за сега да дојде редот и на оваа што остана со „бонус“ во вид на одземено елементарно право за избор на своја приказна и самоидентификација. Како што манипулираат на овој така изманипулираа и за првиот нефер_end_ум ветувајќи поголема самостојност а се доби апсолутна зависност, уништени капацитети, стечајци, пљачкосани ресурси, украдена иднина и киднапирана младина.

Игра морковот и стапот, ветуваат мед и млеко, заплашуваат со војни и омраза, некои дури и признаваат дека сиот овој циркус не е фер но ете немало алтернатива бидејќи „ветената земја“ на запад е вечна, чунки сонцето на слободата на запад изгрева па живот ќе дошол за идните генерации… Има и такви кои едноставно ти велат You will be assimilated, resistance is futile – па еве и да е така пружи отпор, веќе доколку нели е сеедно тогаш Do not go gentle into that good night па барем нека остане приказната. На крајот од краиштата само приказните и остануваат, а и тие ти ги оспоруваат. Сешто ќе чуеш само не морални аргументи. Бидејќи ги нема. Има само поигрување со чувствата на страв и надеж за поудобен живот. Се очекува да реагираш како полакомен страшливец а не како достоинствен човек со осет за правичност. Сам одлучуваш дали смислата на твоето постоење е што подолго полнење на сопствената вреќа со зимница за црвите или нешто повозвишено за што имаш алатки во вид на разум, волја и совест. Па што сака нека биде!

Соочени сме со чистилиште, со општествена катарза која ги анулира сите досегашни поделби, сега паѓаат сите маски и нема простор за маневрирање и изговори. Животот можеби е сив ама и сивото максимално зумирано на крај се состои од црни и бели точки. Наскоро неоколонијалните окупатори ќе пребројуваат уплашена себична живина без емпатија чии сетила не дофрлаат подалеку од решетките на кафезот, остатокот ќе бидат луѓе со основно чувство на правичност и достоинство.

Секако дека е невозможно да се живее идеално и безгрешно „на висини задатка“, има(ло) и такви – ги викаат светци. Ние обичните смртници често ќе си премолчуваме и веднеме глава но здраво е од време на време, особено во вакви исклучителни прилики и да ја исправиш, чисто да видиш колку вишнееш по вертикала и до каде досегаш по хоризонтала. Во најголем дел животот се состои од истоштувачки секојдневни репетитивни баналности и компромиси во борба за материјален опстанок како база за да може да дојдеме и до троа духовна, емотивна, естетска сатисфакција и интелектуален стимул како надградба. Но ете некогаш се случуваат искушенија кога барем за кратко можеме да го извадиме најдоброто од себе за да си знаеме колку ни е човечкиот капацитет и до каде дофрламе или што би рекол генералниот секретар на Алијансата крвави китоловци од Северниот Атлантик за поранешната југ_ословенска а сега Северна и неверна: Once in a lifetime opportunity.

Никогаш не било полесно да се пружи отпор на толкаво зло, за разлика од твоите предци кои гинеле исправени пред неправдите сега е доволно само да не гласаш. Полесно е и од пенал, топката е веќе во мрежата, само треба да остане таму од 7 до 19 часот на нефер_end_ум во не_дела 30-ти септември.

Среда, 26 септември 2018 година. 9:11
Скопје, Република Македонија, Балкан, Европа, Третиот камен од Сонцето тркалајќи се некаде по Млечниот Пат…

Се гледаме од другата страна на огледалото.
Љубо(в)мир

ФБ статус на Љубомир Чојлиски
Посетено 68 пати (1 денес)