Во умот сум ти

во умот сум ти удобно навалена со пуштена коса и боса гола со испишани зборови на телото навезени ете таму ти седам и те опседнувам мислите ти ги земам низ прстиве ги вртам како старец бројаница во збрчканата рака во умот сум ти зад сите врати затворени и заклучени а клучот...

Дојди…и оди си

Леплив здив скокотлив и воздушест како со пареа по вратот ми црташ и лизгаш како капки солена вода низ кожава се тркалаш во нив се огледуваш дур со раката в коса нурната длабоко како во море во гривата сирени ми бараш ловиш, како предатор треперливи воздишки ми ловиш дур ме лазат...

Од алчност не ме дочека

Не чекаш да те понудам со љубовта моја да те нагостам сервирана со внимание како слатко од вишни во стаклено тањирче и сребрено лажиче со чаша бистра вода за полесно да врви блажината да не те засити наеднаш оти лезет така нема ете алчен си и не чекаш прво со голема лажица црпи...

Ете…и вакви денови има

Има денови кога не знаеш што со себе кога душата како лист ти е пожолтен од старост излитен од многу вртење испишан со мастило толку темно и тешко што остава дамки и од другата страна Има денови кога снагата те дроби како во зима грип кога те стига а знаеш дека здрав си б...

Не се допираме…

Не се допираме… си ги мелеме месата со ширум отворени вилици наострени заби жедни за крв гладни за туѓата болка се гледаме со сечила во очите преку стакла заматени замастени како полудени како изгубени Не се допираме… далечни во мислите сме со умови како вреќички ча...

Денови од чуда создадени

Чудни сни имам деновиве… спијам, а не спијам, будна сум, а не сум, бестелесноста дур лежам ме измачува, како да ќе исчезнам, а нема да сетам кога и како. Чуден ми е чекорот деновиве… премногу лесен и воздушест, чиниш провев имам под петиците…а сепак, как...

Со исколвани љубови во клуновите

Како птици завиени во пердуви од црн сатен сошиени лебдиме нуркаме во себе како во вода тонеме бараме а не знаеме што како да ќе препознаеме во купот смет она што е за нас создадено како птици секоја во своето јато ги сечеме облаците на кои соништата ни се одмараат па како зрел...

Не сакам да знам

Не сакам да знам за иднината, ниту минатото ме гребе во умов, доволна ми е сегашноста да ја вдишам, градиве да ми се наполнат дур ја впивам, а потем полека, како чад од цигара да ја издишам. Не сакам да знам колку ќе останеш, ниту пак сакам да го знам денот за збогум, ете, са...

Ода за лудоста

  Сакам да полудам… ама онака убаво, со сите тертипи, со дијагноза уредно свиткана во паричник, како ливче со крвна група и RH-фактор. Да станам наутро… со мрсни бои да си го насликам кошмарот на ѕид, да облечам долг фустан, црн, со тантела и боса да зачекор...

Не буричкај ми низ утробава

Не буричкај ми низ утробава од љубопитност или за да видиш колку сум силна не чепкај ми по лузната од која живот дадов за живот во мене да има не ми ровари низ матката која се згрчува на секој твој збор ниту пак потсмевај ми се на слабоста од допирот твој што ја имам не гледај ме...