Спроти недела во стариот татков дом

Дома, откако паметувам, пред кандилото си стои некоја дрвена кутија и на неа изрезбарено корење и лоза. Напаѓала прав и го покрила лисјето на лозата, како онаа темна сета што го покрива сега лицето на мајка ми. Во кутијата уште си стои писмото од татко ми како некое оладено сонце...

Да знаеш дека ти си ја насмеал така слатко

Погледни ја кога ќе се насмее од срце, брат. Онака, да се закикоти од петици. И да знаеш дека ти си ја насмеал така слатко. Знаеш, на сите оние стресови што постојано ја јадат однатре како див ѕвер, тоа смеење ја лечи брат. И го продолжува животот. Она знае дека стресовите не...